In 1983 is er een wet aangenomen in Egypte waarin bepaalde gebieden tot beschermde natuurgebieden (protectoraten) zijn bestempeld. Hierin zijn de grenzen van de betreffende gebieden afgebakend, zijn afspraken gemaakt over het beheer ervan, en over de bescherming van het gebied. Sommige van deze protectoraten zijn tevens uitgeroepen tot Nationaal Park.

Het verschil tussen deze twee is dat het in een protectoraat voor de Bedouienen is toegestaan hun eigen levensstijl te behouden, zoals visserij en het hoeden van kuddedieren. In een Nationaal Park zijn alleen recreatieve activiteiten toegestaan, zoals duiken.

Egypte heeft nu inmiddels al 24 van deze beschermde gebieden, wat 10% van het land oppervlakte beslaat. 5 van deze gebieden, waarvan 2 Nationale Parken, liggen in de Zuidelijke Sinaï, te weten: Ras Mohamed National Park, Nabq, Abu Galum, St Catherine National Park en Taba.

Ras Mohamed (met Tyran en Sanafir)

Dit Nationale Park beslaat een gebied van ruim 850 km2, en ligt in het meest zuidelijke deel van de Sinai: daar waar de Golf van Suez en de Golf van Aqaba samenkomen. Het is in feite een schiereiland, wat aan de zuidkant doorsnedenwordt door een smal kanaal waar mangroven groeien. Het noordelijke deel van het park bestaat uit vele zandduinen, met zanderige afzettingen die worden aangevoerd door de vele wadi's die hier uitkomen. Meer naar het zuiden vind je allerlei soorten gesteenten, uit verschillende periodes. Dit maakt het gebied extra interessant, want op een relatief klein oppervlakte is een enorm aantal verschillende landschappen te vinden. De oostkant van het gebied is rotsachtig, met direct aan de voet van de rotsen het water van de Golf van Aqaba. Hier zijn veel koraalriffen te vinden, die ook tot het beschermde gebied behoren. Het hele gebied is eigenlijk een groot fossiel koraalrif, dat 75000 jaar geleden door het kantelen van de Sinai boven water is komen te liggen. Je vindt er dan ook veel fossiele resten van koralen en andere zeedieren. Er lopen een aantal diepe breuklijnen over het schiereiland, die ontstaan zijn door aardbevingen. Hier liggen veel grotten, gevuld met zeewater, onder het landoppervlak.

Naast het fascinerende landschap is het gebied ook rijk aan dieren. Dat deel van het park dat onder water ligt, is zeer geliefd bij duikers, omdat er een ongekende soortenrijkdom aanwezig is op de riffen. Maar ook op het land is dit gebied rijk aan diersoorten; er komen bv gazelles voor, wilde geiten, twee soorten vossen en veel soorten knaagdieren. Daarnaast strijken er twee keer per jaar tienduizenden trekvogels neer, die van Noord-Europa onderweg zijn naar Afrika of omgekeerd. Deze periodes vallen in april-mei, en september-oktober. Met name grote hoeveelheden ooievaars rusten in Ras Mohamed een paar dagen uit; je ziet ze dan soms met duizenden tegelijk.

Door het park zijn routes aangelegd die langs de mooiste plaatsen voeren; van deze routes mag niet afgeweken worden. Ook is er een informatiecentrum, waar ook presentaties over het gebied worden gehouden.

St. Katharina

Dit park beslaat maar liefst 5750 Km2, en bevat de hoogste bergen van de hele Sinai. De rotsen in deze bergen horen tot de oudste rotsen in de wereld: 80% is meer dan 600 miljoen jaar oud!
Het management van het park wil graag eco- en cultuurtoerisme promoten, en doet er ook alles aan om de plaatselijke bevolking bewust te maken van het feit hoe waardevol dit gebied is. Waar mogelijk worden zij bij projecten betrokken, om zo mee te kunnen profiteren van de inkomsten uit het toerisme.
Dit gebied is niet alleen uit cultureel oogpunt beroemd (door het Katharina Klooster en de vele andere kloosters en kapellen), ook biologisch gezien is het een rijk gebied.

De hoge bergen zijn een toevluchtsoord voor allerlei soorten dieren gebleken. Zo komt de Sinai rose finch (roodmus) vanuit Azie, de antilope en de wolf vanuit Europa, en de gestreepte hyena en de Tristram's grackle (kraaiachtige vogel) uit Afrika.
De White-crowned Black wheatear (witkruintapuit) is karakteristiek voor de regio.

Er zijn 46 soorten reptielen, waarvan er 15 nergens anders in Egypte voorkomen. Twee soorten slangen, de Sinai banded snake en de Innes Cobra (die op het punt staat uit te sterven) komen zelfs nergens anders ter wereld voor..
Andere diersoorten die hier voor komen zijn de Sinai tijger, hyena, vos, gekko's, hagedissen, egels, hazen, wilde katten, Sinai luipaard, klipdassen, gazellen, en allerlei soorten kleine knaagdieren en insecten.

Ook de plantenwereld in dit gebied is uniek te noemen. Er komen rond de 1000 verschillende soorten voor, bijna 40% van de totale soortenrijkdom in heel Egypte.
Er zijn zo'n 20 soorten, waaronder een prachtige primula, die alleen in dit park voor komen. Daarnaast zijn er zo'n 25 soorten die alleen in de Sinai voor komen. Veel van deze planten zijn zeldzaam, en bedreigd met uitsterven, zoals een kleine orchidee die vooral op grotere hoogten groeit.

Het landschap bestaat uit hoge bergpieken, oasen, en kleine bronnen. Een van de hoge bergpieken in het park is Mount Sinai. Een berg die op zich niet heel bijzonder is: het is niet de hoogste top in de regio, de vorm is niet bijzonder, hij valt eigenlijk niet speciaal op. Maar dit zou volgens de verhalen de berg zijn waar god tot Mozes heeft gesproken, en alleen al die verhalen hebben pelgrims en andere gelovigen al eeuwen naar deze berg doen trekken. Archeologisch bewijs dat Mozes hier werkelijk is geweest is er overigens niet, en in het recente verleden zijn er zelfs onderzoeken geweest die stellen dat de echte Mozesberg in Saudi Arabie zou liggen, en helemaal niet in de Sinai. Hoe dan ook: door deze verhalen is de plaats al eeuwenlang beinvloed, en er zijn veel religieuze bouwwerken die hiervan getuige zijn.

In een wandeling van ongeveer 3 uur kun je de 4000 treden tellende trap beklimmen van het Pad van Mozes, die naar de top van de berg leidt. Langs het pad kom je verschillenden bouwwerken tegen, waaronder kleine kapelletjes ter ere van verschillende heiligen en Maria, een natuurlijk amphitheater waar volgens de verhalen 70 wijze mannen hebben gewacht terwijl Mozes de 10 geboden ontving op de top, en, helemaal op de top, een kleine kapel en moskee. De kapel op de top is uit 1934, maar is gebouwd op de plek van de oorspronkelijke kapel uit 363.

Nabq

Dit park beslaat 600 Km2 en ligt 35 km ten noorden van Sharm el Sheik. Het is een marine reservaat, en is ingesteld om een aantal redenen:

· bescherming van de mangrovebossen. Nabq is de meest noordelijke plek van de Indische oceaan waar deze bomen nog voor komen
· bescherming van de koraalriffen
· bescherming van de grootste concentratie van Arak Bushes in het Midden-Oosten. Deze groeien op de hogere zandduinen van Wadi Kid
· bescherming van meer dan 130 plantensoorten, waarvan er 6 uitsluitend in dit gebied voor komen
· bescherming van dieren zoals de gazelle, antilope, klipdas en kleinere zoogdieren

De plaatselijke bedoeienenbevolking wordt veel bij het beheer van het park betrokken.

In dit park vinden we het grootste mangrove bos van de Sinai, en het is de meest noordelijke plek van de Indische oceaan waar deze soort nog voor komt. De mangroven strekken zich uit over een lengte van 4 km.
Mangrovebomen (Avicena marina) hebben opvallende wortels aan het wateroppervlak. Deze wortels kunnen zout filteren uit water, om dat vervolgens als kristallen weer uit te scheiden aan het bladoppervlak. Aan de onderkant van de bladeren zie je de zoutkristallen zitten. Ook houden de wortels veel sedimenten vast, wat het wegspoelen van de kustlijn tegengaat.
Langs de kustlijn zitten veel heremiet- en modderkrabjes. Vooral deze laatsten graven veel, waardoor een goede menging van de sedimenten optreedt, en veel zuurstof in de bodem komt. Hierdoor is de grond in dit gebied erg vruchtbaar.

Door de vruchtbare grond, en de vele wadi's die hier uitkomen, zijn er ook veel dieren te vinden. Daarnaast wordt het gebied twee keer per jaar bezocht door tienduizenden trekvogels, waaronder ooievaars, zwaluwen en arendsoorten.

Abu Galum

Dit park beslaat 500 Km2, ligt ten noorden van Dahab, en is ingesteld om de koraalriffen en mangroven te beschermen. Om zo min mogelijk schade aan de natuur toe te brengen, zijn speciale plaatsen aangelegd waar duikers het water in mogen, en zijn in de omliggende bergen wandelpaden uitgezet. Ook de lokale visserij is nu aan regels gebonden.

Het gebied heeft een heel bijzondere topografie:
de granieten bergen komen tot direct aan de kustlijn.
Hierdoor vind je er op een klein oppervlak veel
verschillende milieus: koraalriffen, lagunes, bergen
en woestijn. Er zijn hoge bergen, smalle wadi's,
zoetwaterbronnen, zandduinen aan de kust, fossiele koraalriffen, gravelbeddingen en laag gelegen zoutvlakten. In het gebied komen onder water veel grotten voor, sommigen zelfs tot 100 meter diep. Deze grotten zijn instabiel, en er wordt alles aan gedaan om ze in deze staat te behouden.

Het management van het gebied is gericht op het
bewustzijn dat al deze verschillende milieus nauw met
elkaar samenhangen door fysische en biologische
processen. De hoger gelegen woestijngebieden en
wadi's leveren zoet water aan de lager gelegen
gebieden. Ook komen hier allerlei plantensoorten
voor die aangepast zijn aan de droogte en de hoogte.
Tijdens de regens in de winterperiode spoelen de zaden van de planten, en resten organisch materiaal, naar de lager gelegen gebieden. Hier kunnen de zaden weer ontkiemen, en zorgen voor nieuwe plantengroei.

In de bergen en valleien komen veel soorten wilde dieren voor, naast vogels en planten.

Er zijn maar liefst 165 plantensoorten aangetroffen in dit relatief kleine gebied, waarvan er 44 alleen in dit park voor komen. Dit gebied kan met betrekking tot plantengroei gezien worden als een grens: het valt onder de invloed van het tropisch klimaat, maar heeft nog voornamelijk Mediterrane condities.

In Abu Galum komen grote hoeveelheden antilopen, klipdassen, rode vossen en gestreepte hyena's voor. Er zijn 10 soorten hagedissen en slangen gezien, waarvan 3 slangen van de meest giftige soort:
Black Cobra, the Horned Viper en Burton's Carpet Viper.

Taba

Dit park bestaat uit 3595 km2, en bevat weinig specifieke bezienswaardigheden. Het is een groot en ruig natuurgebied, met interessante geologische rotsformaties, en landschapselementen die meer dan 5000 jaar oud zijn. Er zijn verschillende bronnen, zoals Ain Hadra in Wadi Ghazala, Ain Um Ahmed in Wadi Elswana en Ain Furtaga in Wadi Watir. Er komen veel zeldzame planten en wilde dieren voor, en er zijn overblijfselen van oude nomadenstammen te vinden.

Jebel El Barqa El Makhrum (Mountain with the hole)

In een uitgestrekte vlakte, begrenst door een zandstenen bergketen van 1000 m hoog, ligt een kleine berg met een gat er in dat als een soort tunnel door de berg loopt, en aan beide kanten een prachtig uitzicht geeft. De ene kant van de berg is een steile helling die door wind en zand geerodeerd is, en aan de andere kant bestaat de helling uit een zandduin. Vanaf deze kant kun je de berg tot in het gat beklimmen.

El Hadudeh (Zandduin)

In het noorden van de Sinai zijn grote gebieden met zandduinen te vinden. In het bergachtige zuiden komen deze slechts sporadisch voor, en zijn meestal vrij klein.
El Hadudeh is de grootste en meest indrukwekkende zandduin in het zuiden van de Sinai. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over de omliggende bergen.
Bij Bir Safra ligt een iets kleinere, maar omdat deze aan beide kanten door rotsen wordt omgeven, is deze heel verschillend van el Hadudeh. Beiden zijn zeer de moeite waard.

Gebel Fuga (Forest of pillars)

Vlak bij Wadi Maghara en Wadi Qenaia ligt een geologisch gezien heel bijzonder stukje Sinai: de pilaren van Gebel Fuga. Dit zijn kolommen van zwarte lava die als stalagtieten uit het landschap omhoog steken. De omgeving bestaat uit rode zandsteen, dus dit geeft een prachtig contrast.

Eveneens vlak bij Wadi Maghara en Wadi Qenaia ligt het zandplateau Ramlet Himeiyir. Hier vind je veel rode rotsformaties van rode zandsteen. Hier staat een rots die door ijzeroxide fel rood is gekleurd, en daardoor erg opvalt in het landschap.

In de buurt van Ain Khudra vind je een prachtig voorbeeld van de grilligheid in rotspartijen. Vrijstaand en ongeveer 3 meter hoog is Mushroom Rock.